Proszczaj, diwczyno, bo ja wże jdu [2]

Proszczaj, diwczyno, bo ja wże jdu,
Błahosłowy mene na wijnu.

Łetiła kulja czerez horu
Ta j udaryła u hrud moju.

Potekła kriwcja riczeńkoju
Aż do tychoho Dunaju.

A w tim Dunaju bystra woda,
Wże moho chłopcja w switi nema.

A w tim Dunaju bystra woda,
Tam rozmowljała maty moja.

Tam rozmowljała maty moja:
– Des moho syna z wojny nema.

Des moho syna z wojny nema,
Des-ho zabyła hostra kulja.

Des-ho zabyła hostra kulja,
Des prysypała syra zemlja.